संसार की मायाजाल

वक़्त हे बेजुबां ये ऐसा,
बिना समजे संग चला जा रहा हु,
खुद को उससे सम्भालता जा रहा हु ।

जीवन का हे खेल ये केसा,
बिना समजे खेलता जा रहा हु,
खुद को खिलता जा रहा हु ।

रिश्तो का हे भँवर ये केसा,
बिना समजे निभाता जाता हु,
खुद को उसमे ज़ोकता जा रहा हु ।

सुखों का हे मृगजल ये केसा,
बिना समजे खुश होता जाता हु,
फिर दुःखी होता जा रहा हु ।

पहेली बारिश का हे शमा ये केसा,
बिना समजे भीजा जाता हु,
खुदको उसमे भिगोता जा रहा हु ।

इन्सानो की हे करवटें ये कैसी,
बिना समजे साथ निभाता जाता हु,
खुद को बार बार ज़ुकाता जा रहा हु ।

समुन्दर की हे गहराइयाँ ये कैसी,
बिना समजे तैरता जाता हु,
फिर खुद को उसमे डुबोता जा रहा हु।

जिंदगी का हे ”आलाप” ये केसा,
बिना समजे उसे सुनता जाता हु,
सबको सुनता जा रहा हु ।

– दिगंत जानी (आलाप)

ए दर्द…

ए दर्द मुज़े अब तू जीना सीखा दे,
उसको तनहा कर, मेरी थोड़ी सी कमी उसे भी महसूस करा दे…

क्या मिलेगा तुजको, इस कदर दिल को बेचैन करके,
साथी बिना अब तू मुझे जीने की राह सुजा दे…

माना तेरा रिश्ता हे गहरा, इस टूटे दिल से,
फिर भी गुजारिश हे, रुख्सद लेकर, इस दिल को थोड़ा सा सुकून दिला दे…

न सता इस दिलको उसकी तनहाइयों में,
उसकी तड़प खुद महसूस कर, जाके इस दिल की गहराइयो मे…

नहीं सहन होता अब उसका साथ छूट जाना,
रहम कर इस दिल पर, और थोड़ी सी तड़प उसे भी महसूस करा दे…

मत कर वक्त बर्बाद अपना, मरे हुए को और मार के,
कोई और दहलीज़ चुम ले, इस दिल को बेगाना बनाके…

ए दर्द अब तू मेरे जीने का होसला बढ़ा दे,
इस दिल को फिर जी उठने का सलीका सीखा दे…

ए दर्द मुज़े अब तू जीना सीखा दे…

मंज़िल

अब यकीन हो चुका है इस प्यार की कोई मंज़िल नही ।
मेरे प्यार की इस प्यारी सी कस्ती का अब तुम वो साहिल नहीं

अब तूफान उठे है सेंकडो इस दिल की गहराईओ में
इस तूफान की शमा बुझाने वाली अब तुम वो हमसफर नही

समज़ा चुके है अपने इस अनाथ दिल को…
की उसमे बढ़ती बेचैनियाँ पर अब तुम्हारी कोई मेहर नही ।

हम तो मज़बूर हैं अपने हारे हुए दिल से
अब तुम किसी और को चाहो तो भी इस दिल को कोई फरियाद नही

अच्छे से जता कर रखेंगे,
आपकी यादो और आप ही से मिली दुआ ओ को …
यही कमाया है अब तक , अपना सब कुच्छ गँवा कर ।

क्यू बार बार तुम्हे बताया करे हम अपने मन का आकार …
जब की मेरी इस कविता पर भी अब नही रहा तुम्हारा कोई अधिकार ।

जीने की राहो में तुम सदा अपनी मंज़िले पाते रहो …
यही प्रार्थना हैं, तुम्हारा प्यार नसीब करानेवाले उस ईश्वर से…

અમારી દીકરી

અમ જીવનને હલેસાં મારવા નું…
આપ બળ છે તું.

પ્રારંભ થી ક્ષિતિજ સુધી પ્રસારાયેલું…
અમારી આશાઓ નું કિરણ છે તું.

તારા અસ્તિત્વ થી શોભાવતું અમારા ઉપવનનું…
સદા મહેકતું ફૂલ છે તું.

હૈયા ના હોમ સંગ લાગણીઓ સભર…
અમારા માં જીવતું એક વિશ્વ છે તું.

હર દિન દીપોત્સવ બની જીવન માં આવી…
એવા લાખ દીપો થકી પ્રજ્વલિત મનની ઉજાસ છે તું.

સુવાસ ગણું, સુગંધ ગણું, કે તને ગણું અમારી ‘ફોરમ’ …
એ ખબર નથી પણ ઈશ્વર એ દીધેલું અમૂલ્ય વરદાન છે તું.
અમારા સુખ-દુઃખ ની સાક્ષી,
અમારા અસ્તિત્વ ની સાક્ષી,
એવી અમારી દીકરી ફોરમ!!

કોટી કોટી આશીર્વાદ છે તને – સદા મહેકતી રહે!!!

ख़ामोशी

हम लम्बी मद्दत से उन्हे पुकारते रहे…
फिर भी वो खामोश रहे!

हम इंतेज़ार ऐ पैगाम सुनाते रहे,
फिर भी वो खामोश रहे!

वो रूठे हे इस कदर हमसे…
अपने आप को ही लब्ज़-ऐ-बयां कराते रहे ।

वो ख़फ़ा हे ऐसे जैसे, रोशनी अपने सूरज से
और आत्मा अपने शरीर से।

रुखसत लेते हे इस दोस्ती की महेफिल से.…
फिर भी दिल में उम्मीदें शम्मा जलाये रखेंगे ।

अब यही सजा हमारे लिए मुक्कमिल हे!

अलविदा..

जा रहे हे दोस्तों की महफ़िल से, खुद को तनहा करके,
वक्त का इशारा हे ये,  न समजना  बेवफा  हमें  ।।

बे-परवाह नहीं हे हम, परवाह सभी की करते हे,
कभी दिन, तो कभी रात को, दुआ ए आपके लिए करते हे।।

किसी को यु भुला के, कभी कोई ख़ुशी नहीं मिलती,
पर ये भी सच हे, जीवन में हर वक्त, कलिया नहीं खिलती।।

पूछते रहेंगे खबरे आपकी हमेशा उस खुदा से,
मोहक सी मुस्कान सदा आप में बनी रहे, यही गुजारिश करते रहेंगे ।।

दिल में सदा बसाये रखेंगे, यह वादा हे आपसे,
आपकी यादो में, अपने आप को यु ही तनहा जलाये रखेंगे ।।

दिगंत जानी

એક તારો…

અમારો તારો ટમટમતા પહેલા જ ખરી ગયો …
એના જીવન નો સુરજ ઉગમતા ની સાથે જ આથમી ગયો .

ખુશીની લહેરખીઓ પળવાર પુરતી દઈ,
અમારા જીવનમાં ચીર કરુણાંતિકા ભરી ગયો.

આવ્યો હતો તું સ્વપ્નો ના શમણાઓ સજી ને,
એ અમારા કાળજા નો કટકો એક ક્ષણમાં ભરખાઈ ગયો.

હર્ષના આંસુડા છલકાયા હતા એના આગમન એ,
રહ્યો-ના-રહ્યો એ પળ વાર માં દુખ નો દરિયો મૂકી ગયો…

ભલે વિદાય લીધી તે અમ જીવન ના આંગણે થી,
છતાં અમ હૃદય માં તું જીવન પર્યંત ચિરંજીવી બની ગયો…

અમારો તારો ટમટમતા પહેલા જ ખરી ગયો …
જીવનમાં ન પુરાય એવો ખલીપો મૂકી ગયો.

=====================================================

ક્ષમાપાર્થી છીએ અમો અંત:કરણ થી,
‘માં’ તને સદા ને માટે એમની પાસે જ રાખી લે, એવી ‘માં’ ને પ્રાર્થના.

એક હૃદય… – દિગંત જાની, ‘આલાપ’

એક હૃદય…

એક હૃદય હવે એકલું અટુલું…
મળ્યું એને સર્વ શૂન્ય શકોરું.

ઘાયલ બન્યું એ નિર્જીવ શ્વાસ લેતું,
ભર્માયેલું એ પામ્યું પાનું કોરે કોરું.

કરવત ચાલી એની ધારે ધાર ફરતી,
અસહ્ય પીડા પામેલું, મુક હિબકાં ભરતું.

મથ્યું શોધવા એક ખૂણો નિત પડાવ નો,
હડ્સેલાયું એ હર પળ, મારગ ભૂલ્યું.

ઘણું મૂંઝાયું આ ભવ-સાગર કેમ તરવું,
જયારે શમતું નથી આ ભરતી નું મોજું.

એક હૃદય હવે એકલું અટુલું…
મળ્યું એને સર્વ શૂન્ય શકોરું.

વિદાય – દિગંત જાની

ભીડ માંથી મળી ‘તી મને અલગ,
અને અચાનક એજ ભીડમાં પાછી ભળી ગઈ તું.

આવી ‘તી મીઠી લહેરો સમી જીવનમાં ,
એ લહેરો સંગ ક્યાંક ફરી વહી ગઈ તું.

મીઠો સાદ દેતું આગમન હતું તારું મારા વિશ્વમાં,
ના જાણે કેવા બાહ્ય ઘોઘાટોમાં પરત છુપાઈ ગયી તું.

હદય મારું શણગાર્યું ‘તું, તે પ્રેમના પવિત્ર પુષ્પો થી,
એમાં પુરતું જળ સીંચી-નાં-સીંચી, અજાણે એને કરમાવી ગઈ તું.

ભર્યું-ભાદર્યું ‘તું આ હૈયું તારા અસ્તિત્વના ઉજાશ થી,
આમ અચાનક ચાલી જઈ, એમાં ઘેરો અંધકાર ફેલાવી ગઈ તું.

મારું મૃત્યું ! – ‘આલાપ’ , દિગંત જાની

મારું મૃત્યું !

નીકળી છે મારી અંતિમ સવારી, ઊંચા ઠાઠ-માઠ થી…
લઈ જાય છે બધા મને ભારે વિલાપ થી.

આ યાત્રા છે મૃત લાગણીઓ, ઈચ્છા ઓ, મહત્વાકાંક્ષાઓ ની…
ઘડી છે રળિયામણી આજે, મારી આ ચીર વિદાય ની.

બદલાઈ જવાની આજથી, આ લોક માં મારી પરિભાષા…
આજ થી નહિ રહે મારી, પરત ફરવા ની કોઈ આશા.

શોકમગ્ન છે પથના દરેક વૃક્ષ, પશુ, પક્ષી…
જાણે આપી રહ્યા છે દરેક મને સલામી, ભગ્ન હૃદયથી.

પારદર્શી બની રહ્યા છે સર્વ શોકાતુર હૃદયો…
હું અનુભવી રહ્યો આ બધું અંતર-મન થી.

અનુભવાય છે સહુ ને ‘ભારણ’, મારા મૃત શરીર નું…
પણ કોઈએ નાં જાણ્યું ‘ભારણ’ એમાં છુપાયેલી ઘાયલ લાગણીઓ નું.

‘આલાપ’ દઈ રહ્યો સહુ ને, આવી ને મળી જઈશ કોઈ અવકાશે, મન થી…
હાલ તો હું ખાલી વિખુટો પડ્યો, મારા આ નિસ્તેજ તન થી…

આથમ્યું છે હાલ તો મારું આ ભવ નું જીવતર…
પણ ચોક્કસ ઉગીશ ફરી ક્યાંક થી, બની કોઈ નું આશ-તર.

ન સાચવતો મુજ ‘વિરહ’ તું ખુદ ને ભૂલવા…
હવે તો હું થનગનીયો બહુ, મારા ‘શિવ’ ને પામવા.

===========================================================================
મૃત્યુ ખાલી શરીર નું છે, આત્મા અમર છે. – ॐ નમઃ શિવાય :
===========================================================================