ટમટમતું આંગણું – ચિરાગ પટેલ જૂન 20, 2017

ટમટમતું આંગણું – ચિરાગ પટેલ જૂન 20, 2017

પથ્થર, રેતીના ઢગલાં,
ખાડા, ટેકરાં ભયંકર.
ભેંકાર કટાયેલી ધરતીના ચીરા,
હિમાલય ગરમ લાગે એવી રાત,
રેતીની આકરી ડમરીઓ.
ના કોઈ અવાજ બીજો,
માત્ર બીપ ટ્વીઈઈટનું સંગીત,
ક્યારેક ફૂટી નીકળતો જીવંત સ્વર.
આખો દિવસ ગોળીઓ ગળતા પસાર,
ના કોઈ જોવા વાળું તો’ય હાજતના મશીન!
ઉપર નજર કરું તો ટમટમે તારલાં.
ખર્યાં આંસુ હળવેથી,
ઘરનું આંગણું ફૂટ્યું એક ક્ષણમાં,
ક્લબલાટના ઇન્દ્રધનુષ રચાયા કાનમાં.
પ્યારી ઢીંગલી રિસાયેલી દેખાતી,
પ્રિયા-પત્નીની આંખોમાં સમુદ્ર ઉભરાતો,
બસ, થોડી વાતો અને વધારે ઉભરાટ.
ખટ્ટ અવાજ અને ફરી સ્મશાન રચાયું!
યોજનો પરની વાસ્તવિકતા પાછી છુપાઈ,
‘ને હું ઢળતો રહ્યો મારી ઉદાસીમાં.
એકાદ વર્ષમાં તો હવે મારી છલાંગ,
પાર કરીશ શૂન્યનો સમુદ્ર,
ભૂમિપુત્ર તરછોડી ભૂમિને વધાવીશ,
‘રોશની’ યાદોની જીવ ટકાવે ત્યાં સુધી!

(ભવિષ્યમાં કોઈ અવકાશયાત્રી મંગળ ગ્રહ ઉપર ગયો હોય અને ત્યાં પ્રયોગોમાં દિવસો વિતાવી પૃથ્વી પર પાછા આવવાના સ્વપ્ન જોતો હોય એ કલ્પના આ કાવ્યમાં છે. ઘરથી એને કુટુંબીજનોનો વિડીયો કોલ આવતો હોય છે.)

Print Friendly

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *