હું અને તું
હું અને તું - ચિરાગ પટેલ મે 28, 2009
બનું હું સદીઓથી ધીખતી રણની ખારી રેત;
‘ને ભીન્જવે તું વર્ષાઋતુની પહેલી લાગણીઓ થકી.
બનું હું પ્રચન્ડ વીસ્ફોટે વહેતો ધગધગતો લાવા;
‘ને ઠારે તું ઘુઘવતા સાગરના શીતળ પ્રેમ થકી.
બનું હું ગાજવીજ કરતા તોફાની પવનનો મેઘ;
‘ને વધાવે તું ઘેઘુર વનરાજીઓની કોમળ હુંફ થકી.
બનું હું ગર્વીલા પહાડોને ચુર કરતો ક્રુર ભુકમ્પ;
‘ને સમાવે તું વીશાળ નદીના ભરપટ પાલવ થકી.
બનું હું ત્રાહીમામ પોકારાવતો ધોમધખતો તડકો;
‘ને સહે તું ઘટાદાર વડલાની વ્હાલી ઉર્મીઓ થકી.
બનું હું હીમાલયની ટોચે કમ્પાવતો ઠન્ડોગાર હીમ;
‘ને ગરમાવે તું નવા મીલનની પલ્લવીત ઉર્જા થકી.
ભલે બનું હું આકળ વીકળ તડપતો પ્રેમમાં પાગલ;
તું હમ્મેશ લે આશ્લેષમાં એમ મને ભીનાં સ્પર્શ થકી.
Did you enjoy this post? Why not leave a comment below and continue the conversation, or subscribe to my feed and get articles like this delivered automatically to your feed reader.

વીરોધાભાસી તત્વોને સાથે મુકીને સમન્વય સાધનારો પ્રેમ સરસ બતાવાયો છે. (પણ કાવ્યમાં જરુરી ચમત્કૃતી – રજુઆતની વીશેષતા; છંદનું માપ અને રદ્દીફ–કાફીયા વીષે વધુ ધ્યાન આપો તેવી અંગત ભલામણ છે.
– જુ.