તેરા સબુત

તેરા સબુત

ક્યા જાનુ મૈં પીયા, કૈસે સમાયી મૈં ઈસ બુત;
ના જાને અભાગન, પાયેગી ઈસમેં તેરા સબુત.

ઘટમેં બસીયા પ્રાણ મેરા, રંગ દું તુઝસે પીયા;
મોહે લાજ ના આયે, પુકારું મૈં તેરી દુલ્હનીયા.

કુદ જાઉં યે ઉંચી દીવાર, તું પકડે મેરા હાથ;
ઘુલ જાઉં તુઝ મેં સદા, તુમ્હારી હો મરજી નાથ.

મુઝે ભી નાટક આયે, પ્રેમદીવાની રાધા બનું;
અગર તું દરશ ના દે, તો જોગન મીરા બનું.

બન જાઉં તેરી બહુરીયાં, તુઝ મેં દેખું કાન્હા જો;
બન જાઉં તેરી ચેટીયાં, તુઝ મેં દેખું મૈયા જો.

મૈં ઐસી પ્યાસી જન્મોં કી, તરસ મેરી બુઝા દે;
ના ચૈન પાઉં કહીં સે, મુઝે તેરી સુરત દીખા દે.

બતાઓ મેરી ભુલ કૈસી, ક્યા મૈં પીયા ઔર કી?
તુમ્હીં દીયા સ્વીકારું મૈં, ક્યોં દી સજા મૌત કી.

- ચીરાગ પટેલ     માર્ચ 12, 2009

Did you enjoy this post? Why not leave a comment below and continue the conversation, or subscribe to my feed and get articles like this delivered automatically to your feed reader.

Comments

સરસ

આ પહેલાંની રચનાથીય વધુ સરસ રચના, પ્રગતી બતાવે છે. અલબત્ત એનો અર્થ એવો નહીં કે પહેલી નબળી હતી.

ચીરાગને આ રોલ – ભક્તનો રોલ – વધુ ફળ્યો છે, જ્યાં સુધી અભીવ્યક્તીનો સવાલ છે. આ જ વસ્તુ ઘણાં નવાં દ્વાર ખોલનારી બની રહે એવું કહી શકાય. મને એના સાક્ષી બનવાનું ગૌરવ જ હશે !

સાચે જ કાકા. મને પણ ભક્તીરસ વધુ સદ્યો હોય એમ લાગે છે. મને પોરસ ચઢાવવા બદલ ખુબ આભાર.

Leave a comment

(required)

(required)