Archive for February, 2009
પ્રેમને અર્પણ
પ્રેમને અર્પણ - ચીરાગ પટેલ ફેબ્રુઆરી 12, 2009
કહું કે ના કહું, એમ અસમંજસમાં અટવાતો ગયો છું;
કહી જ દઉં છું, જીવનભરનો સાથ માંગતો થયો છું.
સમય-સંજોગોને આપ્યાં માન, કાયમ નમતો ચાલું છું;
જોઉં હવે મને માન આપે કેવાં, એમ મલકાતો જાઉં છું.
વીરહના ખરલમાં ઘુંટાતો પ્રેમ, જે નીખરતો જાય છે;
કાળની ચક્કીમાં પીસાતો પ્રેમ, હા! ફોરમતો થાય છે.
કાજળઘેરી રાતે ઉગતો રાહી [...]
પ્રેમનું સ્વપ્ન
પ્રેમનું સ્વપ્ન - ચીરાગ પટેલ ફેબ્રુઆરી 03, 2009
સ્વપ્નમાં શોધી છે મેં તને એવી નીરાંતથી,
સૃષ્ટી અનોખી રચાઈ છે તારા એવા મીલનથી.
દુર-સુદુર હીમાલયે ઉત્તુંગ શીખરો ડોકાતાં હોય,
હવાની લહેરખી ગુલાબી ઠંડી રેલાવતી હોય,
ફુલોને સહેલાવતો પવન ભીની સુરખી છેડતો હોય,
નાનકડી વાદલડી મેઘધનુષને ઢાંકવા મથતી હોય,
પક્ષીઓની ચહેંક સુરાલયનો આભાસ દેતી હોય,
દીલનાં મંદ સુર તારસપ્તકમાં રણઝણતાં હોય.
લીલાંછમ ઘાસમાં કેડી નાની તું કોતરતી [...]
વેરી
વેરી - ચીરાગ પટેલ જાન્યુઆરી 30, 2009
કેમ કરી સમજાવું દીલને? દ્વેષે બળે પ્રતીક્ષણ.
શોધે છે એનો વેરી તારી હરએક હલચલમાં.
તારી ધડકનોને સમાવતી શય્યામાં છે રજાઈ,
તને આલીંગતી સુવે રાતે, કેવી એ સદભાગી.
સ્નાન કરતી તું હુંફાળા પાણીની ધારે રોજ,
તારા અંગેઅંગને સ્પર્શતી, કેવી એ સદભાગી.
સમારતી તું ઘટાદાર વાળ જ્યારે કાંસકી વડે,
પસવારે તારા રેશમી કેશ, કેવી એ સદભાગી.
સજતી તું શણગાર સોળ [...]
આપણે
આપણે - ચીરાગ પટેલ જાન્યુઆરી 26, 2009
હું અને તું.
આપણે.
સારસ અને સારસી.
સાથી-સંગાથી છતાંય અધુરાં.
પ્રેમ-અમૃતની ક્ષુધાથી તડપતાં.
અધરોની ભાષામાં એમ જ અટવાતાં.
મીલન માટે વીહ્વળ ધરતી-અંબર સરીખા.
નજીક છતાંય દુર એમ નદીના કીનારા જેવાં.
એકલી સાંજે ઢળતા સુરજની લાલીમા સમા.
મેઘ અને વીજલડીના પકડદાવ હમ્મેશાં રમતાં.
મૌનને વાચા આપતી અડાબીડ વનરાજી જેવાં.
જ્વાળામુખીના વીસ્ફોટને મૌન બક્ષતા વરસાદ જેવાં.
ઈન્દ્રધનુષી રંગોળીમાં ઉષા જેમ ચમક વીખેરતાં.
આકસ્મીક સંયોગે [...]
