શ્રી પ્રતાપ હાઈસ્કુલ, વાંસદા – ચીરાગ પટેલ Feb 11, 2008

શ્રી પ્રતાપ હાઈસ્કુલ, વાંસદા – ચીરાગ પટેલ Feb 11, 2008

બે અઠવાડીયા પહેલાં એકાએક મને ગુગલ.કોમ પર શ્રી પ્રતાપ હાઈસ્કુલ, વાંસદા ‘સર્ચ’ કરવાનો વીચાર આવ્યો, અને મારા સાનન્દાશ્ચર્યે મને sphsvansda.com વેબસાઈટ જોવા મળી. વેબસાઈટ પર ઘુમતાં મને જાણે ભુતકાળ સજીવન થતો લાગ્યો. એક લાગણીની ડોર, જે 1991 બાદ સંતાઈ ગઈ હતી, એ ફરી સજીવન થતી લાગી. મેં ઈ-મેલથી સમ્પર્ક સાધ્યો, અને હીનેશ – જે મારા બાળપણનો મીત્ર છે- નો જવાબ પણ આવી ગયો! હીનેશે મને કંઈક સંદેશો આપવા વીનંતી કરી. અને, આ છે મારો જવાબ!

શીલ્પી જેમ અણઘડ પથ્થરની શીલા પર ટાંકણાંથી અદ્ભુત શીલ્પકામ કરે છે, એ જ પ્રમાણે પ્રતાપ હાઈસ્કુલનાં ગુરુજનોએ મને ઘડવામાં બહુ મોટો ફાળો આપ્યો છે. મારી યાદદાસ્ત એટલી સાબુત નથી (માહીતીના ઓવરફ્લોથી થોડી ડીફ્યુઝ થઈ ગઈ છે:)); એટલે જે ગુરુજનનું નામ યાદ ના રહ્યું હોય તેઓ માફી આપશો. પરમાર સાહેબ, વીદ્યાબેન, બારૈયાસહેબ, ચૌહાણસાહેબ, સોમાસાહેબ, રમીલાબેન, મગનસાહેબ, પ્રેમલસાહેબ, જાદવસાહેબ, સુશીલાબેન, સુમીત્રાબેન, ઠાકોરસાહેબ, ભારતીબેન – જેવા ગુરુજનોનો આજનો ચીરાગ ઘડવામાં ઘણો મોટો ફાળો રહ્યો છે. સર્વે ગુરુજનોને વંદન અને આશીર્વાદની અપેક્ષા.

શીક્ષકો જ્યારે જ્યારે કોઈ શીખ આપતાં હોય છે, ત્યારે ત્યારે સદ્વીચારનું એક બીજ પોતાની જાણ બહાર ઉભું કરતાં હોય છે. જ્યારે આ બીજ મોટા વટવૃક્ષ તરીકે ફાલે છે, ત્યારે તે વૃક્ષનું જીવન તો સાર્થક થાય જ છે, પરંતું તે શીક્ષક પણ પોતાનાં જીવનને સાર્થક કરી જાય છે. એટલે, આપણે બધાંએ ગુરુજનોને હંમેશા આદર આપવો અને તેમની શીખને સમજવા પ્રયત્ન કરવો જ. એમાંજ આપણાં વીદ્યાર્થીજીવનની સાર્થકતા છે.

આપણે દરેકે આપણી સંસ્કૃતીનો પણ પુરતો આદર કરવાની જરુર છે. સંસ્કૃતી આપણા વીચાર-આચારનું મુળીયું છે. એ જો ભુલી જઈશું તો આપણું અસ્તીત્વ જોખમાશે. દરેકે પોતાના ધર્મ અને સંસ્કૃતી મુજબ રોજ પ્રાર્થના કરવી અને જે તે ઉત્સવોમાં સમ્પુર્ણ આનન્દથી ભાગ લેવો અત્યંત જરુરી છે.

માત્ર સનાતનધર્મને માનનાર જ નહીં, પરંતુ મુસ્લીમ, ખ્રીસ્તી, પારસી દરેકે રોજેરોજ 10-15 મીનીટનું ધ્યાન કરવું જોઈએ. તમને ખબર હશે જ કે મહમ્મદ પયગમ્બરસાહેબ કે જીસસને આત્યંતીક ધ્યાનથી જ સત્યની પ્રાપ્તી થઈ હતી. એટલે, આપણે દરેકે ધ્યાન કરવું જ જોઈએ. તમે ૐ કે એવા કોઈ પણ મંત્ર કે નામથી ધ્યાન કરી શકો અથવા પ્રભુના કોઈ પણ સ્વરુપનું ધ્યાન કરી શકો. મેં નાનપણથી ધ્યાનની જે ટેવ પાડી છે, એ હજુ પણ ચાલુ જ છે. ધ્યાનથી આપણી મનની શક્તી કેન્દ્રીત થાય છે અને યોગ્ય દીશામાં વળે છે. જો ધ્યાનનો સમય ના મળતો હોય તો એવું વીચારો કે સવારે આપણે જેમ સ્નાન વગર બહાર નથી જતાં એમ જ ધ્યાન કર્યા વગર પણ બહાર ના જવાય.

નીયમીત કસરત કરવાની ટેવ પાડો. સુર્યનમસ્કાર કે એવી બીજી કોઈ પણ કસરત ભુલ્યા વગર અચુક કરો. પ્રાણાયામ કરી શકો તો સોનામાં સુગન્ધ ભળે. યોગ્ય વ્યક્તીનું માર્ગદર્શન લઈને તમે રોજ પ્રાણાયામ કરો. મુસ્લીમ કે ખ્રીસ્તી મીત્રોને પણ વીનંતી કે, ધર્મને વચ્ચે લાવ્યા વગર પ્રાણાયામ/કસરત/ધ્યાન કરશો. જે વસ્તુ કુદરતે મફતમાં આપી છે એનો ઉપયોગ કરીએ તો જ આપણે સાચા ગુજરાતી કહેવાઈએ (કોઇ ગુજરાતી મફત વસ્તુ છોડે?). અને રમત પણ ખુબ રમો. ક્રીકેટ, વોલીબોલ, ફુટબોલ, બેડમીંટન વગેરે ભરપુર રમો. રમવાથી શરીર કેળવાશે.

ખુબ વાંચો. પુશ્કળ વાંચો. સતત વાંચો. જ્યારે સમય મળે ત્યારે વાંચો. વીવીધ વીશયો પર વાંચન કરો. રોજ માત્ર 10 પાનાં વાંચશો તો પણ વર્શમાં 3650 પાનાં અર્થાત 10 મોટી ચોપડીઓ તમે વાંચી શકશો. મારા બાળપણમાં હું લગભગ 5000 ઉપરાંત પુસ્તકો વાંચી શક્યો હતો. આવું વાંચન આપણી દ્રશ્ટીને વીશાળ બનાવે છે. દરેક બાબતને સમજવાનો અભીગમ કેળવે છે. ઘણાં મીત્રોને ફીલ્મી સામયીકો વાંચવા ગમતાં હોય છે. સરસ! એ પણ વાંચો. એકવાર વાંચવાની ટેવ પડશે એટલે આપોઆપ નવાનવા વીશયોને વાંચવાનો અભીગમ કેળવાશે. સાથે ટીવી જોવું પણ જરુરી છે. ટીવી પર ક્રીકેટ જોવા ઉપરાંત ડીસ્કવરી, નેશનલ જ્યોગ્રાફીક વગેરે ચેનલ જોવાની ટેવ પાડો. કમ્પ્યુટર શીખો અને એનો યોગ્ય ઉપયોગ કરવાની ફરજ સમજો. કમ્પ્યુટર દરેકે દરેક વીદ્યાર્થીએ શીખવું ખુબ જ જરુરી છે. 21મી સદીમાં કમ્પ્યુટર એ જીવનનો અભીન્ન ભાગ છે.

આપણને દરેકને કોઈ બાબતનો શોખ હોય છે. એ શોખને આગળ વધારવાની કોશીશ કરો. જ્યારે આપણે શોખનું કામ કરતાં હોઈએ છીએ ત્યારે આપણું મગજ ચોક્કસ રસાયણોનો સ્ત્રાવ કરે છે, જે શરીરને ખુબ જ ફાયદાકારક હોય છે. અને બીજો મોટો ફાયદો એ કે, શોખ આપણને જીવન માણવાલાયક બનાવે છે. (ઘણીવાર શોખ આર્થીકરીતે પણ ફાયદો કરાવી આપે છે.)

જે તે ભણવાના વીશયો છે એમાં ખુબ જ મહાવરો કરો. એક સીધ્ધાંતને સમજવા માટે એના 10-15 ઉદાહરણ કરવા જરુરી છે, તો જ એ સીધ્ધાંત આત્મસાત થશે. પછી તમારે ગોખવું નહીં પડે. એ માટે ‘આળસ’ છોડવી એ પાયાની શરત છે. આવી રીતે દરેક વીશયો તૈયાર કરશો તો પરીક્ષા વખતે વધુ વાંચવું નહીં પડે. તમને આશ્ચર્ય થશે કે, મારી યાદશક્તી સારી ન હોવાથી, ઘણીવાર ગુજરાતી કવીતા યાદ રાખવા હું એના નીયમ બનાવતો હતો. ઘણીવાર મારા માર્ક્સ કપાવાનું કારણ મારી યાદશક્તીએ આપેલો દગો જ રહ્યું છે. છતાંપણ હું 90% માર્ક્સ જાળવી શક્યો છું એનું કારણ, જે તે વીશયને આત્મસાત કરવા માટેની મહેનત છે.

આગળ વધવા માટે તમે તમારી જાત સાથે જ સ્પર્ધા કરો. તમારો અંતરાત્મા જો તમારી મહેનતથી સંતોશ પામે તો તમે જગ જીત્યા!

આટલું કરશો અને સારી આદતો કેળવશો તો દુનીયાના કોઈ પણ ખુણામાં તમે તમારી સુગન્ધ પ્રસરાવી શકશો, અને સમાજને મદદરુપ થઈ શકશો.

દરેકમાં રહેલાં પરમ અંશને વન્દન. પ્રણામ.

Print Friendly, PDF & Email

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *