સ્વરાંજલિ

ધન્ય! – ચિરાગ પટેલ એપ્રિલ ૧૮, ૨૦૧૨

પ્રેમની અદભુત લાગણી જગાવી,
પ્રકાશિત જીવન ઝરમર,
અંતર્નાદ મધુરો પ્રસરાવ્યો તમે.

પ્રેમનો રોમાંચિત અનુભવ આપી,
સુખાન્વિત જીવન ઝરમર,
અંતર્નાદ રણકતો વિખેર્યો તમે.

પ્રેમનો અનોખો સ્પર્શ આપી,
પાવન જીવન ઝરમર,
અંતર્નાદ અમૃતસમ પીવડાવ્યો તમે.

પ્રેમને અપૂર્વ શૈલી આપી,
પ્રવાહિત જીવન ઝરમર,
અંતર્નાદ આનંદમય વહેવડાવ્યો તમે.

પ્રેમનું બહુ બોલકું મૌન આપી,
કાવ્યાચ્છાદિત જીવન ઝરમર,
અંતર્નાદ શૃંગારિક સંભળાવ્યો તમે.

પ્રેમમાં વણકહ્યું વચન આપી,
સમર્પિત જીવન ઝરમર,
અંતર્નાદ શાંતિનો જગાવ્યો તમે.

પ્રેમની શાશ્વત સચ્ચાઈ આપી,
ભક્તિમય જીવન ઝરમર,
અંતર્નાદ પરમનો બતાવ્યો તમે “રોશની”.

પ્રેમપત્ર – ચિરાગ પટેલ મે ૦૯, ૨૦૧૨

મારી ચૂમી વડે લખ્યો પ્રેમપત્ર તારા ઉઘાડા ડીલ પર.

પ્રિયે,

આંખોમાં ઉમટેલા લાગણીના પ્રવાહે નીતરેલા શબ્દો ભરી,
હૈયાની આરતે સજાવેલા પ્રેમથી લખ્યો છે આ પત્ર, રોશની.

કાજળઘેરી આંખોમાં પ્રેમના ચાંદને ઉગતો જોયો
તારી પલકોની છીપમાં સંતાયેલા શમણાંઓ થકી.
રતાશ સુંવાળા વદન ફલક પર છવાતી પ્રેમની નિહાળી,
લલાટે પ્રભાતનાં પહેલા સૂર્યદર્શન જેવા ચાંદલા થકી.

લખું છું અંતરની અભિલાષા તારા અંતર ઉંડાણે પ્રગાઢ,
નિશાની એની ચમકતી રહે નવસૃષ્ટિના સર્જન સરીખી.
વર્ષાબુન્દો હળવે હાથે પ્રેમપત્ર લખે ધરતીના ઉઘાડા પટ પર,
સાથ તારો અને થાય અમીછાટણાં આયખાના ખુલ્લા ફલક પર.

હંમેશા વાસ રહે મારો તુજ હૈયે એ જ અભ્યર્થના.

લિખિતંગ તારો જ નિ:શંક.

તારો પ્રેમ – ચિરાગ પટેલ એપ્રિલ ૧૨, ૨૦૧૨

તારો શાશ્વત સાથ અચાનક મળ્યો,
‘ને સાક્ષાત્કારની ઝાંખી થવા લાગી.

તારા ખોળામાં માથું મુક્યું,
‘ને બધાય દ્વંદ્વ ઓગળી ગયા.

તારા કોમળ હાથનો સ્પર્શ પામ્યો,
‘ને જિંદગીનો ભાર આંસુમાં વહી ગયો.

તારા રેશમી વાળને પસવાર્યા,
‘ને ખડકાળ રસ્તો મુલાયમ થઇ ગયો.

તારા ગુલાબી હોઠોને ચૂમ્યો,
‘ને પગલે-પગલે વસંત ખીલી ઉઠી.

તારી કામ્ય કાયાનો સંસર્ગ થયો,
‘ને રોમેરોમ પ્રેમ મ્હોરી ઉઠ્યો.

તારા ભીના હૈયે હૂંફ પામ્યો,
‘ને ભીતર રોશનીનો ફુવારો ઉમટ્યો.

અંતરતમ – ચિરાગ પટેલ  એપ્રિલ 07, 2012

ભીતર ઉછાળા મારે પ્રેમનો દરિયો પ્રિયે,
આંખોથી વહે નાનું ઝરણું લાગણીનું પ્રિયે.

ચાંદની ચાંદની શીતળ બહુ લાગે પ્રિયે,
ઉછીનો પ્રકાશ ક્યાં સુધી સાથ આપે પ્રિયે.

સપનાનાં ઈંદ્રધનુષો બહુ સજાવ્યા મેં પ્રિયે,
ક્યારેક તો સાકાર કરતો સૂરજ ઉગશે પ્રિયે.

શ્વાસમાં સજાવ્યાં પ્રેમનાં તારલાં બહુ પ્રિયે,
પ્રાણ સિંચે નિરંતર તમારી યાદો એમાં પ્રિયે.

તરસ પ્રેમની જન્મોથી છીપતી જ નથી પ્રિયે,
તમારા અધૂરા મિલનને અમૃત ગણું છું પ્રિયે.

ખોબો ભરી છલકાયો હું એવો ભીનો પ્રિયે,
હૈયું હવે તમારે ચરણે અર્પણ કરું છું પ્રિયે.

અંતરપટ પર તમારું જ નામ પડઘાતું પ્રિયે,
મારી પ્રેમભક્તિના આરાધ્ય છો તમે જ પ્રિયે.

અનુકંપા – ચિરાગ પટેલ માર્ચ ૨૮, ૨૦૧૨

ચમકતી પળમાં સમગ્ર જીવન સમાતું,
ટપકતી બુંદમાં પૂરી લાગણી નીતરતી.

આછેરા સ્મિતમાં આખો સાગર છલકાતો,
હળવા સ્પર્શમાં પ્રેમનું ઘોડાપુર ઘૂઘવતું.

ધીમી મહેકમાં આખો ઉપવન લહેરાતો,
ઝીણા શબ્દે અનેક ફૂલડાં ખીલતાં.

થોડી ધડકને હૈયું પ્રેમભર્યું હરખાતું,
ધીરા શ્વાસે સૂનાં પ્રાણ ઉમડતાં.

અધૂરા આયખે અનુકંપા ભરપૂર વહેતી,
સાર્થક અસ્તિત્વ આનંદે રમમાણ થતું.

જાગતી રોશનીમાં દિવ્યતા પૂર્ણ સ્નાન કરતી,
અંતરના વિશ્વાસે ભક્તિ હિલ્લોળે ચડતી.

‘મા’ની અણઘડ પ્રાર્થના હૈયે રેલાતી,
અધખુલા પડળમા ચૈતન્ય પડઘાતું.

વેલી – ચિરાગ પટેલ માર્ચ ૨૧, ૨૦૧૨

વલ્લરી હળવે વીંટળાઈ ધ્યાનસ્થ અશ્વત્થને,
જ્યોત સંકોરાઈ પ્રજ્વલિત થઇ આતમે.

સરિતા પૂરવેગે સમર્પિત થઇ પ્રશાંત સમુદ્રને,
વડવાનલ ઉમટી બેસૂમાર જાગ્યો આતમે.

ધરા મલપતી પ્રદક્ષિણા કરે ઝળહળતા સુર્યની,
અન્શુવલિઓ પ્રેમવશ એકત્રિત થઇ આતમે.

વાદળી આતુર બની સાન્નિધ્ય લેવા ઉત્તુંગ શિખરનું,
વર્ષા ભીંજવે અમૃત ધારા થઇ આતમે.

પ્રકૃતિ હર કણમાં વસી સંગ પામી પુરુષનો,
માયા વિખેરાઈ આનંદમય થઇ આતમે.

રોશની આલિંગતી પ્રકાશે શાશ્વત અગ્નિ વિષે,
આશીર્વાદ હરહંમેશ વરસે ભક્તિ થઇ આતમે.

કેસૂડો ખીલ્યો મારા ઉપવનમાં – ચિરાગ પટેલ માર્ચ ૦૮, ૨૦૧૨

આભા મંડળમાં રોશની પ્રગટાવી,
રેશમી ચાલે સૂરજ કિરણો વિખેરાતાં.
ધરાના અણુ-અણુ આશ્લેષમાં લઇ,
પ્રેમની હૂંફ સમષ્ટિમાં પ્રસરાવતાં.

વાદળોની ઓથે અલ્પ-અંતર્ધ્યાન થઇ,
સૂરજ ધરાના અનાવૃત્ત વક્ષોને છેડતો.
રતુંમ્બડા પ્રફુલ્લિત વદને આછું મલકાઈ,
ધરા વિસ્તૃત કાયા પર કેસૂડાં પ્રગટાવતી.
અજવાસોનો અનહદ ઓવારો લઇ,
તાર સપ્તકે દૈયડ વાસંતી આગમન વધાવતાં.

હૈયાની કુંજગલીમાં ઉઠતી લહેરમાં ડૂબી,
આ શબ્દચિત્રથી આપવીતી સર્જાતી.

પ્રિયાનું આગમન સૃષ્ટિમાં પ્રિયકર થઇ,
હરપળ જીવન ઉપવનમાં કેસૂડાં ખીલવતું.

તાલ મેળવે રોશની – ચિરાગ પટેલ ફેબ્રુઆરી ૨૪, ૨૦૧૨

આંખોની પલકે વિરહના અંધારાનો દરિયો પી લઇ
મિલનના પ્રકાશની રેશમી ધારા વહેવડાવે રોશની.

આયખાના પટ પર સચવાયેલા સમયના શાંત જળમાં,
પ્રેમની કાંકરી ફેંકી લાગણીનાં વમળો સર્જે રોશની.

અંતરની ગુફામાં સચવાયેલાં વિસ્મૃતીનાં જાળાં તોડી,
સ્નેહની રંગોળી પર વિશ્વાસના દીવડા પ્રગટાવે રોશની.

અનેક જન્મોના પડાવથી શોભતાં આતમના પ્રવાસ પથ પર,
સાયુજ્યનું અમૃત વિખેરતું સપ્તરંગી આકાશ ચીતરે રોશની.

વિચારોના કોલાહલથી ઘેરાયેલા મનોવેપારના ચોપડે,
આનંદના કુમકુમ વડે શાંતિનો શ્રી પહેલે પાને લખે રોશની.

સાધનાના કંટક મિશ્રિત ખડકાળ માર્ગના ભ્રમિત પથ્થરો પર,
સ્પર્શના પુષ્પો વડે આઘાત કરી ધ્યેય સિદ્ધિ સરળ કરે રોશની.

‘મા’ને કરાતી અણઘડ કાકલુદી વાણીના કર્કશ અવાજમાં,
અદ્વૈતનો સુર મેળવી સાક્ષાત્કારનું સંગીત રેલાવતી રોશની.

જન્મોજન્મનો પ્રેમ – ચિરાગ પટેલ ફેબ્રુઆરી ૧૫, ૨૦૧૨

તારી ઘેરી આંખોમાં ઘૂઘવે છે -
મારા જન્મોજન્મના પ્રેમની તરસનો સાગર.

તારા બંધ હોઠોમાં છુપાયું છે -
મારા જન્મોજન્મના પ્રેમનું કાયમી સરનામું.

તારા પ્રકાશિત ભાલથી ચમકે છે -
મારા જન્મોજન્મના પ્રેમનું વિસ્ફારિત વિશ્વ.

તારા ગુલાબી ગાલથી શોભિત છે -
મારા જન્મોજન્મના પ્રેમની અનુપમ રંગોળી.

તારી લહેરાતી લટમાં વિસામો લે છે -
મારા જન્મોજન્મના પ્રેમનું લખ-ચોરાશી ધણ.

તારા ભીનાં હૃદયમાં પાંગરે છે -
મારા જન્મોજન્મના પ્રેમથી સુવાસિત પુષ્પ.

તારા અસ્તિત્વની રોશનીથી લિપ્ત છે -
મારા જન્મોજન્મના પ્રેમની પાવક જ્યોતિ.