આપણે – ચીરાગ પટેલ જાન્યુઆરી 26, 2009

આપણે – ચીરાગ પટેલ જાન્યુઆરી 26, 2009 હું અને તું. આપણે. સારસ અને સારસી. સાથી-સંગાથી છતાંય અધુરાં. પ્રેમ-અમૃતની ક્ષુધાથી તડપતાં. અધરોની ભાષામાં એમ જ અટવાતાં. મીલન માટે વીહ્વળ ધરતી-અંબર સરીખા. નજીક છતાંય દુર એમ નદીના કીનારા જેવાં. એકલી સાંજે ઢળતા સુરજની લાલીમા સમા. મેઘ અને વીજલડીના પકડદાવ હમ્મેશાં રમતાં. મૌનને વાચા આપતી અડાબીડ વનરાજી જેવાં. अतिरिक्त Read More

હું – ચીરાગ પટેલ જાન્યુઆરી 06, 2009

હું – ચીરાગ પટેલ જાન્યુઆરી 06, 2009 હું. અદનો માનવી. “મા”ના ચરણોની રજ. પ્રીયા! તારા અસ્તીત્વનું કારણ. સખી! તારા હ્રદયની ધડકનો વચ્ચેનો ખાલીપો ભરતો અવકાશ. તારા શ્વાસ અને ઉચ્છવાસથી નીપજતી પ્રાણશક્તી. તારા રક્તબુંદોની ગતી વધારતો સંચાર. તારા ચહેરાની લાલીમાને પ્રજ્વાળતો પ્રેમ. તારી દેહલતાને કમનીયતા આપતો નીખાર. ચાન્દરૂપી તને સતત નીહાળતો ધ્રુવનો તારો. ગુલાબ જેવી તારી अतिरिक्त Read More

ઉનાળો – બંસીધર પટેલ 

ઉનાળો – બંસીધર પટેલ  ધોમ ધખતા તાપમાં મૃગજળ પણ વિલાઈ ગયું  મીઠા પાણીની વીરડી ભૂલીને રાહ કશેક અટવાઈ ગઈ  બળબળતા બપોરમાં જીવતો એક મરણતોલ ખેડૂત  ધરતીનો સપુત, બની કપૂત, શોધે વિશ્રામ એક નજરે  પાંદડા વિનાની લતાઓ, પનઘટ વિનાની નાર સમ ભાસે  ઉજ્જડ વેરાન ધીંગી ધરા દુર ક્ષિતિજ વરસે અગન ગોળા  ન ભાસે કોઈ અવરજવર, ચારેકોર अतिरिक्त Read More

માધુર્ય – ચિરાગ પટેલ જુલાઈ 26, 2016

માધુર્ય – ચિરાગ પટેલ જુલાઈ 26, 2016 આંખોના આયને પડઘાય ચહેરો; દિલના દ્વારે મનનો પીડતો પહેરો. ઉર્મિની સંતાકૂકડીમાં પ્રેમ તડપતો; સમયના આવરણે જીવ વલવલતો. અમીનજરોનાં મધુર બાણ છૂટતાં; ઘાયલની સહાયમાં શબ્દો ઉમડતાં. તારાં હસતાં હોઠો ખીલવે ફૂલડાં; ભાવ ભર્યાં પ્રેમનાં વેરાય મોતીડાં. પળના વિરહમાં પળનું અલ્પ લયન; ભવનાં મેળે જીવનનાં ભવ્ય મિલન. ઋતુઓનાં અવિરત રાસની अतिरिक्त Read More

પ્રણય – ચીરાગ પટેલ સપ્ટેમ્બર, 19, 2008

પ્રણય – ચીરાગ પટેલ સપ્ટેમ્બર, 19, 2008 સખી, અન્ધારે પ્રગટાવે દીવડાં અનેરાં; જગવે આતમે પ્રેમનાં રોમાંચ અનેરાં. દુનીયા આથમે, ઉગતી ત્યારે સહીયર; વીસામો મોટા છાંયે, હોય પોતે મહીયર. ધર્યાં ભેખ સંસારના, ચાલ્યો કર્તવ્ય પથ; માંહ્યલો જાણે ‘મા’નો જ સાચો એક પથ. હસતું રમતું ફુલ જાણે પ્રગટાવે બધે સ્મીત; જળકમળવત ખીલતું, અપનાવી એક મીત. ડાળ બની अतिरिक्त Read More

જોગીડો – ચીરાગ પટેલ સપ્ટેમ્બર 13, 2008

જોગીડો – ચીરાગ પટેલ સપ્ટેમ્બર 13, 2008 રે જોગીડો ચાલ્યો આજે સાચી રાહ પર, ભેખ ધર્યો અનોખો, રસ્તો પકડ્યો નવો. રે જોગીડો… મારી ડુબકી અતળ પાતાળે, મુલાધારે, ત્યાં તો ભાત ભાતનાં મોતીડાં પામ્યો. રે જોગીડો… સ્વાધીષ્ઠાને બેઠાં કામ-કાંચનના મગર, ડીલે ચોળી ત્યાગ-સત્યની હળદર બધી. રે જોગીડો… રવ રવ નરક રસ્તે, ભુખ-તૃષ્ણા મણીપુરે, જપ-તપ કરતો પામે अतिरिक्त Read More

વનદેવી – ચીરાગ પટેલ Sep 07, 2008

વનદેવી – ચીરાગ પટેલ Sep 07, 2008 ઓ વનદેવી! શ્વેત વસ્ત્રોથી આચ્છાદીત, આહ્લાદક! પારીજાત સરીખી પવીત્ર, પ્રગલ્ભીત. સ્વર્ગનો પમરાટ, પ્રસ્ફુલ્લીત અંગે-અંગ. પ્રસરે તવ સુગન્ધી કસ્તુરી દુર્લભ. દેહલતા પર સુવર્ણ રજ ચમકતી. આકર્ષક મુખમંડળ, અવર્ણનીય, કમનીય. ધીરે ધીરે સરતી ધીર ગમ્ભીર ચાલ. જોઉં તને હમ્મેશ, સ્વપ્નસમ ભાસતી. આ આગોશમાં જ ભાળું. રે… એ તો ભ્રમ માત્ર अतिरिक्त Read More

આંખની બારીએ – ચિરાગ પટેલ ઑગસ્ટ 04, 2017

આંખની બારીએ – ચિરાગ પટેલ ઑગસ્ટ 04, 2017 આંખની બારીઓ બંધ કરું, ‘ને તારી યાદોનો ચક્રવાત મનના ભોંયરે રમખાણ મચાવે! ધવલ સમુદ્ર સરીખા દેહના દ્વીપસમૂહ, જયારે તરવરે, કાંઠે તરંગોના ગાન ઝીલું! ગાંડીતૂર રાતના પ્રવાહ સમેટી, જયારે બારી ઉઘાડું, કેસરઘોળ્યાં અજવાશો વરસે! મધુરી પળના રણકારમાં, મૌન પિલાય ચિત્કારતું ‘ને હું એક-એક તારલે “રોશની” મઢું!

આંખની બારીએ – ચિરાગ પટેલ ઑગસ્ટ 04, 2017

આંખની બારીએ – ચિરાગ પટેલ ઑગસ્ટ 04, 2017 આંખની બારીઓ બંધ કરું, ‘ને તારી યાદોનો ચક્રવાત મનના ભોંયરે રમખાણ મચાવે! ધવલ સમુદ્ર સરીખા દેહના દ્વીપસમૂહ, જયારે તરવરે, કાંઠે તરંગોના ગાન ઝીલું! ગાંડીતૂર રાતના પ્રવાહ સમેટી, જયારે બારી ઉઘાડું, કેસરઘોળ્યાં અજવાશો વરસે! મધુરી પળના રણકારમાં, મૌન પિલાય ચિત્કારતું ‘ને હું એક-એક તારલે “રોશની” મઢું!

મોક્ષ – ચિરાગ પટેલ – મે, 1993

મોક્ષ શાને જોઇએ તને એ મોક્ષ, જ્યારેહાજર છે અનેક મોક્ષ અહીં; નાનાં ભૂલકાં સમું નિર્દોષ હાસ્ય ન પામું તો નથી ખપતો એ મોક્ષ. મનોહારિણી સંગ પ્રેમતણાં સાગરમાંડૂબકી ન પામું, તો નથી ખપતો એ મોક્ષ. પયોધારિણી તણાં પનઘટમાં ત્રુપ્તિન પામું તો નથી ખપતો એ મોક્ષ. સ્રુષ્ટિમાં વિચરતાંપંખીડાં સમસ્વૈરવિહાર ન પામું તો નથી ખપતો એ મોક્ષ. વન્દેમાતરમ अतिरिक्त Read More