કાર રેસિંગ

આ એક નવી રમત કાલે જોવા મળી; અને જોતાંની સાથે જ ગમી ગઈ.

અમારા શહેરની નજીક આવેલા ગ્રાન્ડ પ્રેરીમાં એક મેથોડીસ્ટ ચર્ચ છે. તેમાં વિવિધ વયનાં બાળકો માટે ‘ ગ્રાન્ડ પ્રિક્સ - 2010 ‘ એ નામથી આ મોડલ કાર રેસની સ્પર્ધા યોજાઈ હતી.  કોઈ રીમોટ કન્ટ્રોલવાળી કારો નહીં - જાતે બનાવેલી લાકડાંની કારો.

મોડલ કાર - ઉપરથી દૃશ્ય

મોડલ કાર - બાજુમાંથી દૃશ્ય

કાર મોડલ - ઉપરથી દૃશ્ય

કાર મોડલ - ઉપરથી દૃશ્ય

કાર મોડલ - નીચેથી દૃશ્ય

કાર મોડલ - નીચેથી દૃશ્ય

આ કાર રેસનાં મોડલો બાળકોએ પોતાની કલ્પનાથી બનાવેલાં. નાનાં બાળકો માટે કારનું બોડી અને પૈડાં તૈયાર આપેલાં. બાળકોએ એની ઉપર પોતાની મનપસંદગીના રંગ લગાડવાના.

મોટી વયનાં કિશોર- કિશોરીઓનાં મોડલો તેમણે પોતાની મરજી મુજબ બનાવેલાં હોય. પણ તેમની કારોની લંબાઈ અને પહોળાઈનાં માપ એક સરખાં.

ડલાસની નજીકની એક રેસવે કમ્પની લાકડાનો પચાસેક ફુટ લાંબો અને છ ટ્રેકવાળો રેસવે લાવી હતી. તેનો દેખાવ નીચે મુજબ હતો.

કાર રેસનો ટ્રેક

કાર રેસનો ટ્રેક

આમાં ટ્રેકના નીચેના છેડે મુવમેન્ટ સેન્સરો ધરાવતો લાકડાનો બ્રીજ હતો. તેમાં આવેલાં સેન્સરો એક કોમ્યુટર સાથે જોડાયેલાં હતાં; જેમાં એવો સોફ્ટવેર હતો, જેનાથી 0.1 મીલી સેકન્ડની ચોકસાઈથી કારે બ્રીજ સુધી આવવા લીધેલો સમય માપી શકાતો હતો. ટ્રેક પસાર કરવા આશરે ત્રણથી પાંચ મિનીટ લાગતી.

અને બાપુ! બાળકોનો જે ઉત્સાહ, જે ઉત્સાહ. અને કેવાં બાળકો? નવા જમાનાના, અમેરિકન, અને સતત વિડિયો ગેમ રમનારાં અને કાર્ટૂન જોનારાં, શાળામાં અને ઘેર પણ નેટ સેવ્વી બાળકો!મારા જેવા બુઢિયાને પણ નાચતા કરી દે, તેવી રસાકસી જામી હતી.

———————

આ લેખ લખવાનો ખાસ ઉદ્દેશ એ કે, બાળકોની રમતો તેમની ચિત્ત વૃત્તિને લક્ષ્યમાં રાખીને બનાવેલી કે યોજેલી હોય તો; તેમને વિડિયો ગેમ, કાર્ટૂન વિ. ના બંધાણથી થોડોક વખત મૂક્ત કરી શકાય. ભારતમાં કોઈ ઉદ્યોગવીર આવી સવલત વિકસાવે તો સારું કમાઈ શકે અને સાથે સાથે બાળકોને સરસ મનોરંજન માણતાં અને રચનાત્મક હોબી કરતાં કરી શકાય.

Posted under પ્રકિર્ણ

This post was written by Suresh Jani on February 27, 2010

કાગળ કતરણ, Paper cutting

આ મને બહુ જ ગમતી અને  માનીતી હોબી છે. આવી ડિઝાઈનો  હું ઘણા વખતથી  બનાવું છું.

કાગળને ત્રિકોણાકારે, આઠ પડ  થાય તેમ વાળી; કાતર વડે કાપીને આ ડિઝાઈન બનાવી છે.

ત્રિકોણાકારે આઠ પડમાં વાળેલો કાગળ

ત્રિકોણાકારે આઠ પડમાં વાળેલો કાગળ

કાગળ કતરણ

કાગળ કતરણ

Posted under કાગળ કતરણ, સુરેશ જાની

This post was written by Suresh Jani on February 1, 2010

Tags: