સંવત્સરી – ચિરાગ પટેલ 2018 મે 16

સંવત્સરી – ચિરાગ પટેલ 2018 મે 16

સમયના આયના પર લાગણી ખીલ્યા સંબંધનું પ્રતિબિંબ જોઈ,
હોઠ આછેરાં મલકી ઉઠ્યાં ‘ને સ્મરણો તાજાં થઈ ઉઠ્યાં !
પહેલી અલપ-ઝલપ મુલાકાતમાં પ્રશ્નોત્તરીથી એકબીજાને
સમજવાની એ અપરિપક્વ મથામણ સાંભરી.
એકમેવના પહેલાં સ્પર્શે ઉગેલો યૌવની નશો,
હૈયે હજુ એવોનેએવો નવપલ્લવિત કોતરાયેલો ભાળ્યો!
એકબીજાને પામતાં રહ્યાં , ગમતાં રહ્યાં , ગમ્મતો કરતાં;
નિષ્ઠુર પળોને પણ પ્રેમથી જીરવતાં રહ્યાં!
જીવનના કારમા ઘા જાણે કાળરૂપી શિલ્પીના હથોડા
સમ માની, જીવનના નવા ઘાટમાં ઘડાતાં રહ્યાં.
સ્વપ્નોની સૃષ્ટિ તૂટે તો ફરી ગૂંથી, પ્રેમના આસવ પીતાં;
બે અણમોલ ફુલ આંગણામાં ઉછેરતાં રહ્યાં !
ક્યારેક ઉમટેલી ખારી પળોમાં વિશ્વાસનો તાંતણો બાંધી
એકબીજાને સમજવા મથતાં રહ્યાં!
વર્ષોનાં વહાણાં ભલે વાય, તારામાં હું અને મારામાં તું
ખોવાતા જ રહ્યે એવી આન્તરદર્શી “રોશની”ને અભ્યર્થના!


CMake 101


When writing CMake scripts there is a lot you need to know about the syntax and how to use variables in CMake.

The Syntax

Strings using set():

  • set(MyString "Some Text")
  • set(MyStringWithVar "Some other Text: ${MyString}")
  • set(MyStringWithQuot "Some quote: \"${MyStringWithVar}\"")

Or with string():

  • string(APPEND MyStringWithContent " ${MyString}")

Lists using set():

  • set(MyList "a" "b" "c")
  • set(MyList ${MyList} "d")

Or better with list():

  • list(APPEND MyList "a" "b" "c")
  • list(APPEND MyList "d")

Lists of File Names:

  • set(MySourcesList "" "File with")
  • list(APPEND MySourcesList "" "File with")
  • add_excutable(MyExeTarget ${MySourcesList})

The Documentation

The Scope or “What value does my variable have?”

First there are the “Normal Variables” and things you need to know about their scope:

  • Normal variables are visible to the CMakeLists.txt they are set in and everything called from there (add_subdirectory()include()macro() and function()).
  • The add_subdirectory() and function() commands are special, because they open-up their own scope.
    • Meaning variables set(...) there are only visible there and they make a copy of all normal variables of the scope level they are called from (called parent scope).
    • So if you are in a sub-directory or a function you can modify an already existing variable in the parent scope with set(... PARENT_SCOPE)
    • You can make use of this e.g. in functions by passing the variable name as a function parameter. An example would be function(xyz _resultVar) is setting set(${_resultVar} 1 PARENT_SCOPE)
  • On the other hand everything you set in include() or macro() scripts will modify variables directly in the scope of where they are called from.

Second there is the “Global Variables Cache”. Things you need to know about the Cache:

  • If no normal variable with the given name is defined in the current scope, CMake will look for a matching Cache entry.
  • Cache values are stored in the CMakeCache.txt file in your binary output directory.
  • The values in the Cache can be modified in CMake’s GUI application before they are generated. Therefore they – in comparison to normal variables – have a type and a docstring. I normally don’t use the GUI so I use set(... CACHE INTERNAL "") to set my global and persistant values.

    Please note that the INTERNAL cache variable type does imply FORCE

  • In a CMake script you can only change existing Cache entries if you use the set(... CACHE ... FORCE) syntax. This behavior is made use of e.g. by CMake itself, because it normally does not force Cache entries itself and therefore you can pre-define it with another value.
  • You can use the command line to set entries in the Cache with the syntax cmake -D var:type=value, just cmake -D var=value or with cmake -C CMakeInitialCache.cmake.
  • You can unset entries in the Cache with unset(... CACHE).

The Cache is global and you can set them virtually anywhere in your CMake scripts. But I would recommend you think twice about where to use Cache variables (they are global and they are persistant). I normally prefer the set_property(GLOBAL PROPERTY ...) and set_property(GLOBAL APPEND PROPERTY ...) syntax to define my own non-persistant global variables.

Variable Pitfalls and “How to debug variable changes?”

To avoid pitfalls you should know the following about variables:

  • Lists in CMake are just strings with semicolons delimiters and therefore the quotation-marks are important
    • set(MyVar a b c) is "a;b;c" and set(MyVar "a b c") is "a b c"
    • The recommendation is that you always use quotation marks with the one exception when you want to give a list as list
    • Generally prefer the list() command for handling lists
  • The whole scope issue described above. Especially it’s recommended to use functions()instead of macros() because you don’t want your local variables to show up in the parent scope.
  • A lot of variables used by CMake are set with the project() and enable_language() calls. So it could get important to set some variables before those commands are used.
  • Environment variables may differ from where CMake generated the make environment and when the the make files are put to use.
    • A change in an environment variable does not re-trigger the generation process.
    • Especially a generated IDE environment may differ from your command line, so it’s recommended to transfer your environment variables into something that is cached.

Sometimes only debugging variables helps. The following may help you:

  • Simply use old printf debugging style by using the message() command. There also some ready to use modules shipped with CMake itself: CMakePrintHelpers.cmakeCMakePrintSystemInformation.cmake
  • Look into CMakeCache.txt file in your binary output directory. This file is even generated if the actual generation of your make environment fails.
  • Use variable_watch() to see where your variables are read/written/removed.
  • Look into the directory properties CACHE_VARIABLES and VARIABLES
  • Call cmake --trace ... to see the CMake’s complete parsing process. That’s sort of the last reserve, because it generates a lot of output.

Special Syntax

  • Environment Variables
    • You can can read $ENV{...} and write set(ENV{...} ...) environment variables
  • Generator Expressions
    • Generator expressions $<...> are only evaluated when CMake’s generator writes the make environment (it comparison to normal variables that are replaced “in-place” by the parser)
    • Very handy e.g. in compiler/linker command lines and in multi-configuration environments
  • References
    • With ${${...}} you can give variable names in a variable and reference its content.
    • Often used when giving a variable name as function/macro parameter.
  • Constant Values (see if() command)
    • With if(MyVariable) you can directly check a variable for true/false (no need here for the enclosing ${...})
    • True if the constant is 1ONYESTRUEY, or a non-zero number.
    • False if the constant is 0OFFNOFALSENIGNORENOTFOUND, the empty string, or ends in the suffix -NOTFOUND.
    • This syntax is often use for something like if (MSVC), but it can be confusing for someone who does not know this syntax shortcut.
  • Recursive substitutions
    • You can construct variable names using variables. After CMake has substituted the variables, it will check again if the result is a variable itself. This is very powerful feature used in CMake itself e.g. as sort of a template set(CMAKE_${lang}_COMPILER ...)
    • But be aware this can give you a headache in if () commands. Here is an example where CMAKE_CXX_COMPILER_ID is "MSVC" and MSVC is "1":
      • if ("${CMAKE_CXX_COMPILER_ID}" STREQUAL "MSVC") is true, because it evaluates to if ("1" STREQUAL "1")
      • if (CMAKE_CXX_COMPILER_ID STREQUAL "MSVC") is false, because it evaluates to if ("MSVC" STREQUAL "1")
      • So the best solution here would be – see above – to directly check for if (MSVC)
    • The good news is that this was fixed in CMake 3.1 with the introduction of policy CMP0054. I would recommend to always set cmake_policy(SET CMP0054 NEW) to “only interpret if()arguments as variables or keywords when unquoted.”
  • The option() command
    • Mainly just cached strings that only can be ON or OFF and they allow some special handling like e.g. dependencies
    • But be aware, don’t mistake the option with the set command. The value given to option is really only the “initial value” (transferred once to the cache during the first configuration step) and is afterwards meant to be changed by the user through CMake’s GUI.

Android NDK console print C/C++ – Chirag Patel

When your Android app has C/C++ code using NDK tools and you want printing output to serial port console, here’s the solution.

// change sharing first
chmod(“/dev/console”, S_IRWXG | S_IRWXO | S_IRWXU);
// open file
int serialFd = open(“/dev/console”, O_RDWR | O_NONBLOCK | O_NDELAY | O_NOCTTY | O_APPEND);
__android_log_print(ANDROID_LOG_DEBUG, “Serial”, “Serial console fd=%d errno=%d(%s)”, serialFd, errno, strerror(errno));
if (serialFd >= 0) {
    write(serialFd, my_buffer, buffer_length);


ભારતીય શાસ્ત્રનું આધુનિક દર્શન: અથર્વશિર ઉપનિષદ – ચિરાગ પટેલ

ભારતીય શાસ્ત્રનું આધુનિક દર્શન: અથર્વશિર ઉપનિષદ – ચિરાગ પટેલ

(originally published at:

મેં 2018 માર્ચની 2જી તારીખે એક લેખ વાંચ્યો. એમાં સુવિખ્યાત વૈજ્ઞાનિક સ્ટિવન હૉકિંગે જણાવ્યું હતું કે, બ્રહ્માંડની ઉત્પત્તિ થઈ એની પહેલા શું હતું એ તેઓ જાણે છે! એ લેખ આ લિન્ક પાર વાંચી શકાશે : હૉકિંગના કહેવા મુજબ બ્રહ્માંડની ઉત્પત્તિ સમયે એ એક અણુ સમાન હતું. ઉર્જા અને ઉષ્માના એ અતિ સઘન કણમાં ભૌતિકશાસ્ત્રના નિયમો અને સમય અસ્તિત્વમાં નહતા. મહાવિસ્ફોટની ક્ષણ પહેલા સમય અનંતપણે શૂન્ય તરફ અગ્રેસર હતો એટલે એ સમયે કોઈ અનુભવગમ્ય કે દર્શનીય અવસ્થા નહતી. એ વિષે વિચારવાનો કોઈ અર્થ નથી!

આ લેખ વાંચતા જ મને અથર્વશિર ઉપનિષદ યાદ આવી ગયું. આ ઉપનિષદમાં બહુ સચોટ રીતે બ્રહ્માંડની ઉત્પત્તિ કહેવામાં આવી છે. હૉકિંગનું 2018 માર્ચ 14ના રોજ અવસાન થયું અને આ લેખ મારી તેમને અંજલિરૂપ છે.

અથર્વશિર કે અન્ય ઉપનિષદો ક્યારે લખાયા હશે એ કોઈ ચોક્કસપણે કહી શકતું નથી. પરંતુ, સામાન્ય માન્યતા મુજબ ઉપનિષદો 2500-3000 વર્ષો પહેલાં અસ્તિત્વમાં આવ્યા હશે. આપણે જાણીએ છીએ કે, પ્રાચીન ઋષિઓએ પોતાના શિષ્યોને વેદોની સરળ સમજૂતી રૂપે ઉપનિષદો કહ્યાં હતાં. એટલે, આ મૌખિક પરંપરા તો 5000-6000 વર્ષ પુરાણી પણ હોઈ શકે!

અથર્વશિર ઉપનિષદ અથર્વશિરસ અથવા અથર્વશિર્ષ ઉપનિષદ તરીકે પણ ઓળખાય છે. એમાં કુલ 7 કંડિકાઓ સ્વરૂપે રુદ્રનું વર્ણન છે. એના દરેક વિશેષણો રુદ્રને વ્યાખ્યાયિત કરે છે. આપણે આ દરેક શબ્દોમાંથી અમુક શબ્દોનું આધુનિક વિજ્ઞાન પ્રમાણે રસદર્શન કરીએ.

મૂળ સંસ્કૃતમાં અથર્વશિર ઉપનિષદ:


1. રુદ્ર ક્ષર અને અક્ષર છે.

આપણે જાણીએ છીએ કે આ વિશ્વમાં સઘળું નાશવંત છે. આપણે ઇન્દ્રિયોથી જે અનુભવી શકીએ છીએ એ સર્વે નાશવંત છે અને જન્મ-મૃત્યુના વિષચક્રથી બંધાયેલ છે.

સૂક્ષ્મ કક્ષાએ ઉર્જા અને પ્રાથમિક કણો છે. આ સર્વેનું વિવિધ સ્વરૂપમાં રૂપાંતરણ થતું રહેતું હોય છે પણ એમનો નાશ નથી થતો! બ્રહ્માંડના પ્રારંભિક વિસ્ફોટ પહેલા સમયનું પણ અસ્તિત્વ નહતું. પરંતુ, એ સ્થિતિમાં ઉર્જા કે પ્રાથમિક કણો એક અણુ સ્વરૂપે હતાં અને એ જ બ્રહ્માંડનું બીજ હતું. આ બીજ એ પહેલાના બ્રહ્માંડમાંથી બન્યું હોવું જોઈએ. આ તર્કને આગળ વધારતાં આપણે જોઈ શકીએ છીએ કે, મૂળ અક્ષર તત્વ હશે કે જે મૂળ તત્વ હશે જે દરેક સર્જનનું મૂળ છે.


2. આઠ ગ્રહો અને પ્રતિગ્રહો રુદ્ર છે.

પ્રાચીનકાળથી ભારતીય વેદાંગ જ્યોતિષમાં સૂર્ય, ચંદ્ર, બુધ, શુક્ર, મંગળ, શનિ, ગુરુ અને પૃથ્વી એમ આઠ ગ્રહો, અને ચંદ્રગ્રહણ તથા સૂર્યગ્રહણના કાલ્પનિક છાયાબિંદુઓને રાહુ-કેતુ જેવા પ્રતિગ્રહોરૂપે ગણના કરવામાં આવી છે. અથર્વશિર ઉપનિષદની બીજી કંડિકા આનું સમર્થન કરે છે. એ પ્રાચીન સમયના લોકો દ્વારા કોઈ પ્રચલિત સાધનો વિના સૂર્ય, ચંદ્ર, પૃથ્વી સિવાયના ગ્રહોનું અવલોકન કરી એમને અન્ય તારાઓથી અલગ ગણવા એ સાચે જ આશ્ચર્ય પમાડે છે.


3. ૐકાર સર્વવ્યાપી અને અનંત છે. અને એ રુદ્ર છે.

ૐ ઉચ્ચાર કરવા જિહવા, કંઠ, દંત કે તાલુનો ઉપયોગ થતો નથી. ૐના તરંગોનો વર્ણપટ બ્રહ્માંડના પશ્ચાદભૂના તરંગોના વર્ણપટને મળતો આવે છે. ૐનો ઉચ્ચાર આથી સ્વયંભૂ છે એમ કહી શકાય. એથી ૐને આદિનાદ કહી શકાય. જ્યાં નાદ છે ત્યાં ઉર્જા છે. એટલે, ૐને આદિઉર્જા પણ કહી શકાય. એટલે, આપણે એવું પણ કહી શકીએ કે જે અક્ષર તત્વ છે એ ૐ છે. વળી, આ કંડિકામાં જણાવ્યા મુજબ ૐ દરેક અણુને સાંકળતો એવો સર્વવ્યાપી છે.


4. ૐકાર સર્વવ્યાપી છે, કારણ કે જેમ તલમાં તેલ નિહિત હોય છે એ રીતે એ આ બ્રહ્માંડના દરેક પદાર્થ અને જીવમાં અવ્યક્તરૂપે વ્યાપ્ત છે. ૐકાર અનંત છે, કારણ કે એને ઉચ્ચારતા એનો કોઈ આરંભ કે અંત નથી જણાતો. ૐકાર અત્યંત ધવલ છે, કારણ કે એ સ્વયં પ્રકાશિત છે અને દરેકને પ્રકાશ આપે છે.

આ કંડિકામાં જણાવેલા આ ત્રણ ગુણધર્મો વિશિષ્ટ છે. એ ત્રણેય આપણે પ્રાથમિક કણ માટે પણ પ્રયોજી શકીએ છીએ. બ્રહ્માંડનો દરેક કણ તરંગરૂપે પણ વર્તન કરતો હોય છે. એટલે, દરેક કણને ધ્વનિ અને પ્રકાશ હોય છે એવું આપણે કહી શકીએ; ભલે, પછી આપણે એ ધ્વનિ કે પ્રકાશનો અનુભવ કરવા સક્ષમ ના હોઈએ! એટલે, જયારે આપણે ૐનો ઉચ્ચાર કરીએ ત્યારે આપણા શરીના અણુએઅણુના તરંગો સાથે આપણે તદ્રુપ થઇ શકીએ છીએ! એ ઉચ્ચાર આપણને આદિ બ્રહ્માંડ સાથે એકરૂપ કરી દે છે!


5. અગ્નિ, વાયુ, જળ, ભૂમિ અને આકાશ ભસ્મ છે.

જયારે કોઈ પદાર્થ બળે છે ત્યારે એના અવશેષ રૂપે ભસ્મ બને છે. પ્રાચીન ભારતીય માન્યતા મુજબ આ બ્રહ્માંડ પાંચ મૂળભૂત તત્વોનું બનેલું છે – પૃથ્વી, જળ, અગ્નિ, વાયુ અને આકાશ. આ કંડિકામાં જણાવ્યા મુજબ પંચતત્વો ભસ્મ છે. ભસ્મ હોવાનો અર્થ એ થયો કે આ તત્વો કોઈ મૂળભૂત તત્વોના જ્વલનના પરિણામરૂપ છે. એવું કેવી રીતે હોઈ શકે? એક ઉદાહરણ જોઈએ. સમુદ્રનું પાણી ગરમ થવાથી એની વરાળ બને છે. એ વરાળના વાદળો બંધાઈ પ્રવાહીસ્વરૂપે પાણી પાછું વરસે છે! એટલે કે, મૂળભૂત પંચતત્વો સાચે જ મૂળભૂત હોવા જોઈએ અને પોતે જ પોતાના અવશેષરૃપે હોવા જોઈએ!


6. આ વિશ્વ અગ્નિરૂપ રૂદ્રથી બન્યું છે. જયારે રુદ્ર નિદ્રા શરણ થાય છે ત્યારે સઘળું નાશ પામે છે. અક્ષરથી કાળ જન્મે છે. કાળ અક્ષરને વિસ્તૃત કરે છે અને સર્વવ્યાપી બનાવે છે. રુદ્ર શ્વાસ લે છે એટલે તમ જન્મે છે. તમથી આપઃ બને છે. રુદ્ર પોતાની આંગળી વડે આપઃને ઘૂમાવે છે એટલે જાડું અર્થાત શિશિર બને છે. રુદ્ર એને વધારે ઘૂમાવે છે એટલે એ ફીણ જન્માવે છે. ફીણમાંથી અંડ બને છે. અંડમા બ્રહ્મા ઉદ્ભવે છે. બ્રહ્મા વાયુને જન્મ આપે છે. વાયુથી ૐકાર જન્મે છે. ૐકારથી સાવિત્રી જન્મે છે. સાવિત્રીથી ગાયત્રી જન્મે છે. અને ગાયત્રી લોકને જન્મ આપે છે.


આપણું વિશ્વ પ્રથમ મહાવિસ્ફોટથી ઉત્પન્ન થયું છે. આ છઠ્ઠી કંડિકામાં એ સમગ્ર પ્રક્રિયા ઘણી વિસ્તારથી વર્ણવી છે. ઉર્જા, ઉષ્મા અને દ્રવ્યથી ઘનિષ્ઠ થયેલો અણુ એ આ બ્રહ્માંડનું બીજ છે. આ બીજ ચોક્કસપણે અવિનાશી એવું અક્ષર તત્વ હશે જે સમયના આરંભ પહેલેથી અસ્તિત્વમાં હોવું જોઈએ. જયારે સમય શરુ થયો ત્યારે એ બીજ ફૂલવાનું શરુ થયું હશે. આ કંડિકામાં અંત પણ કહેવાયો છે. જયારે સમયનો અંત આવે છે ત્યારે વિશ્વ નાશ પામે છે અને રહી જાય છે બીજ જેમાંથી જવું વિશ્વ જન્મે છે.

જયારે બીજમાંથી સમયનો આરંભ થાય છે ત્યારે ડાર્ક મૅટર અને ડાર્ક એનર્જી અસ્તિત્વ ધરાવે છે જે સર્વવ્યાપી છે. આ ઉર્જા અને પદાર્થ વલોવાય છે અને પ્રવાહી બને છે. આવું પ્રવાહી ગાઢું થવાથી ફીણ બને છે. આ ફીણમાંથી બ્રહ્માંડ બને છે. બ્રહ્માંડમાં ભયંકર ઉષ્માને લીધે માત્ર વાયુસ્વરૂપે પદાર્થ હોય છે. વાયુનું મૂળભૂત તત્વમાં રૂપાંતરણ થાય છે. એનાથી પ્રકાશ ઉત્પન્ન થાય છે. પ્રકાશના તરંગો ધ્વનિ ઉત્પન્ન કરે છે. અને ધ્વનિ તરંગો શમવાથી ઘન સ્વરૂપે પદાર્થ અસ્તિત્વમાં આવે છે.

આધુનિક વિજ્ઞાન બ્રહ્માંડના અસ્તિત્વનું આટલું ઝીણવટભર્યું હજુ વર્ણવી નથી શક્યું! આ ઉપનિષદના રચયિતા ઋષિ પાસે આવું જ્ઞાન હોવું ઘણાં જ આશ્ચર્યની વાત છે!


Shri Ramakrushna Kathamrut

Sri Sri Thakur’s Teachings from The Gospel of Sri Ramakrishna

Today’s Page: 659-660

“Only those who have developed raga-bhakti for God may be called His sincere devotees. God becomes responsible for them. If you enter your name in a hospital register, the doctor will not discharge you until you are cured. Those who are held by God have nothing to fear. The son who holds to his father, while walking along the narrow ridge of a paddy-field, may slip if he absent-mindedly lets go his father’s hand; but if the father holds the son by the hand, there is no such danger.

“Is there anything that is impossible for faith? And a true devotee has faith in everything: the formless Reality, God with form, Rama, Krishna, and the Divine Mother.

“Once, while, going to Kamarpukur, I was overtaken by a storm. I was in the middle of a big meadow. The place was haunted by robbers. I began to repeat the names of all the deities: Rama, Krishna, and Bhagavati. I also repeated the name of Hanuman. I chanted the names of them all. What does that mean? Let me tell you. While the servant is counting out the money to purchase supplies, he says, These pennies are for potatoes, these for egg-plants, these for fish.’ He counts the money separately, but after the list is completed, he puts the coins together.

“When one develops love of God, one likes to talk only of God. If you love a person, you love to talk and hear about him. A worldly person’s mouth waters while he talks about his son. If someone praises his son, he will at once say to the boy, ‘Go and get some water for your uncle to wash his feet.’

“Those who love pigeons are highly pleased if you praise pigeons before them. But if you speak ill of pigeons, they will at once exclaim, ‘Has anyone in your line for fourteen generations ever raised pigeons?'”

Sri Ramakrishna now addressed Mahimacharan, who was a householder.

MASTER: “What need is there of renouncing the world altogether? It is enough if you can rid yourself of attachment. But you must have sadhana; you have to fight the sense-organs.

“It is a great advantage to fight from inside a fort. You get much help from the fort. The world is the place for enjoyment. After enjoying different things, you should give them up one by one. Once I had a desire to put a gold chain around my waist. I obtained one at last and put it on, but I had to take it off immediately.

“Once I ate some onion.8 (8 The onion is considered a rajasic food and not conducive to spiritual life.) While eating it I discriminated, ‘O mind, this is onion.’ Then I moved it to different places in my mouth and at last spat it out.”


Shri Ramakrushna Kathamrut

Sri Sri Thakur’s Teachings from The Gospel of Sri Ramakrishna

Today’s Page: 375

JAYGOPAL: “How does one receive the grace of God?”

MASTER: “Constantly you have to chant the name and glories of God and give up worldly thoughts as much as you can. With the greatest effort you may try to bring water into your field for your crops, but it may all leak out through holes in the ridges. Then all your efforts to bring the water by digging a canal will be futile.

“You will feel restless for God when your heart becomes pure and your mind free from attachment to the things of the world. Then alone will your prayer reach God. A telegraph wire cannot carry messages if it has a break or some other defect.

“I used to cry for God all alone, with a longing heart. I used to weep, ‘O God, where art Thou?’ Weeping thus, I would lose all consciousness of the world. My mind would merge in the Mahavayu.

“How can one attain yoga? By completely renouncing attachment to worldly things. The mind must be pure and without blemish, like the telegraph wire that has no defect.

“One must not cherish any desire whatever. The devotion of a man who has any desire is selfish. But desireless devotion is love for its own sake. You may love me or not, but I love you: this is love for its own sake.

“The thing is that one must love God. Through intense love one attains the vision of Him. The attraction of the husband for the chaste wife, the attraction of the child for its mother, the attraction of worldly possessions for the worldly man-when a man can blend these three into one, and direct it all to God, then he gets the vision of God.”


Shri Ramakrushna Kathamrut

Sri Sri Thakur’s Teachings from The Gospel of Sri Ramakrishna

Today’s Page: 345

M: “Is the world unreal?”

MASTER: “Why should it be unreal? What you are asking is a matter for philosophical discussion.

“In the beginning, when a man reasons following the Vedantic method of ‘Not this, not this’, he realizes that Brahman is not the living beings, not the universe, not the twenty-four cosmic principles. All these things become like dreams to him. Then comes the affirmation of what has been denied, and he feels that God Himself has become the universe and all living beings.

“Suppose you are climbing to the roof by the stairs. As long as you are aware of the roof, you are also aware of the stairs. He who is aware of the high is also aware of the low. But after reaching the roof you realize that the stairs are made of the same materials-brick, lime, and brick-dust-as the roof.

“Further, I have given the illustration of the bel-fruit. Both changeability and unchangeability belong to one and the same Reality.

“The ego cannot be done away with. As long as ‘I-consciousness’ exists, living beings and the universe must also exist. After realizing God, one sees that, it is He Himself who has become the universe and the living beings. But one cannot realize this by mere reasoning.

“Śiva has two states of mind. First, the state of samadhi, when He is transfixed in the Great Yoga. He is then Atmarama, satisfied in the Self. Second, the state when He descends from samadhi and keeps a trace of ego. Then He dances about, chanting, ‘Rama, Rama!'”


Shri Ramakrushna Kathamrut

Sri Sri Thakur’s Teachings from The Gospel of Sri Ramakrishna

Today’s Page: 363-364
Chapter 17: M. AT DAKSHINESWAR (I)

“A man is able to see God as soon as he gets rid of ego and other limitations. He sees God as soon as he is free from such feelings as ‘I am a scholar’, ‘I am the son of such and such a person’, ‘I am wealthy’, ‘I am honourable’, and so forth.

” ‘God alone is real and all else unreal; the world is illusory’-that is discrimination. One cannot assimilate spiritual instruction without discrimination.

“Through the practice of spiritual discipline one attains perfection, by the grace of God. But one must also labour a little. Then one sees God and enjoys bliss. If a man hears that a jar filled with gold is buried at a certain place, he rushes there and begins to dig. He sweats as he goes on digging. After much digging he feels the spade strike something. Then he throws away the spade and looks for the jar. At the sight of the jar he dances for joy. Then he takes up the jar and pours out the gold coins. He takes them into his hand, counts them, and feels the ecstasy of joy. Vision-touch-enjoyment. Isn’t it so?”

M: “Yes, sir.”

The Master was silent a moment and then went on.

MASTER: “Those who are my own will come here even if I scold them. Look at Narendra’s nature! At first he used to abuse my Mother Kali very much. One day I said to him sharply, ‘Rascal! Don’t come here any more.’ He slowly left the room and prepared a smoke. He who is one’s own will not be angry even if scolded. What do you say?”

M: “That is true, sir.”

MASTER: “Narendra is perfect from his very birth. He is devoted to the ideal of the formless God.”

M. (smiling): “Whenever he comes here he brings along great excitement.”

Sri Ramakrishna smiled and said, “Yes, excitement indeed.”


Shri Ramakrushna Kathamrut

Sri Sri Thakur’s Teachings from The Gospel of Sri Ramakrishna

Today’s Page: 215-216

SRI RAMAKRISHNA paid a visit to Benimadhav Pal’s garden house at Sinthi, near Calcutta, on the occasion of the semi-annual festival of the Brahmo Samaj. Many devotees of the Samaj were present and sat around the Master. Now and then some of them asked him questions.

A BRAHMO DEVOTEE: “Sir, what is the way?”

MASTER: “Attachment to God, or, in other words, love for Him. And secondly, prayer.”

BRAHMO DEVOTEE: “Which one is the way-love or prayer?”

MASTER: “First love, and then prayer.”

The Master sang:

Cry to your Mother Syama with a real cry, O mind!
And how can She hold Herself from you?
How can Syama stay away? . . .

Continuing, the Master said: “And one must always chant the name and glories of God and pray to Him. An old metal pot must be scrubbed every day. What is the use of cleaning it only once? Further, one must practise discrimination and renunciation; one must be conscious of the unreality of the world.”

BRAHMO: “Is it good to renounce the world?”

MASTER: “Not for all. Those who have not yet come to the end of their enjoyments should not renounce the world. Can one get drunk on two annas’ worth of wine?”

BRAHMO: “Then should they lead a worldly life?”

MASTER: “Yes, they should try to perform their duties in a detached way. Before you break the jack-fruit open, rub your hands with oil, so that the sticky milk will not smear them. The maidservant in a rich man’s house performs all her duties, but her mind dwells on her home in the country. This is an example of doing duty in a detached way. You should renounce the world only in mind. But a sannyāsi should renounce the world both inwardly and outwardly.”

BRAHMO: “What is the meaning of the ‘end of enjoyments’?”

MASTER: “I mean the enjoyment of ‘woman and gold’. It is risky to put a typhoid patient in a room where pitchers of water and jugs of pickled tamarind are kept. Most people don’t feel any longing for God unless they have once passed through the experience of wealth, name, fame, creature comforts, and the like, that is to say, unless they have seen through these enjoyments.”


અવતરણ – ચિરાગ પટેલ 2018 એપ્રિલ 12

અવતરણ – ચિરાગ પટેલ 2018 એપ્રિલ 12

આ પળમાં ઉઘડે તારું અવતરણ;
સાર્થક બને સઘળી પળો જીવતરની.
આવર્તન પામતો રહે હર તરંગમાં;
તારા પડઘાતા અસ્તિત્વનો જયઘોષ.
શમણે પરોવેલાં, અલભ્ય મિલન;
જો બને જીવંત તું શ્વાસેશ્વાસે;
વસંત લહેરાય સમૂળ આયખે.
અલ્લડ સુગંધ પ્રસરે હરેક અણુમાં;
ધન્ય બને સૃષ્ટિના દરેક પરિવર્તન.
મોંઘેરી જણસ સાચવીને રાખું;
અનર્ગલ જણાય પહાડ વિપત્તિનાં.
ભીંજવે અનેરા ઉલ્લાસે એક બુંદમાં;
તૃપ્ત થાય જન્મોજન્મની તરસ.
આવી પ્રગટે “રોશની” જયારે;
દૂર થતાં અંધકાર યુગોના.